امروز 7 تیر 1396 - ساعت 04:53
شهاب حسینی در نشست خبری نمایش «اعتراف» عنوان کرد:

در تئاتر نفس می‌کشم

نشست رسانه‌ای نمایش اعتراف به کارگردانی شهاب حسینی با حضور عوامل این نمایش و شخص کارگردان در تالار مشاهیر تئاتر شهر برگزار شد. این نشست با حواشی بسیاری بابت تاخیر حضور شهاب حسینی در این نشست همراه بود. در حالی که خبرنگاران تئاتر به دلیل تاخیر یک ساعته شهاب حسینی قصد ترک جلسه را داشتند؛ با حضور این بازیگر و تقاضای عوامل تئاتر شهر و نمایش، نشست خبری برگزار کردند.

شهاب حسینی پس از بیان دلایل تاخیرش در این جلسه که آن را ناشی از ترافیک ساعت‌های بعد از شب‌های احیا ‌دانست که ساعت کاری به جای 7 صبح از 10 صبح شروع می‌شود و بار حجیم ترافیک باعث این تاخیر شده است و اشاراتی به حواشی خبری پیرامون برخورد برخی بازیگران با اهالی رسانه داشت و بر این نکته انگشت گذاشت که برخلاف تصور حیات حرفه‌ای هنرمندان و خبرنگاران در ارتباط با یکدیگر نیستند.

او چندین بار بر این نکته تاکید کرد که از مدیر روابط عمومی کار خواسته است که در غیاب او جلسه برگزار شود و احمد ساعتچیان مدیریت جلسه را برعهده گیرد. این در حالی بود که مهسا همتی تنها چند دقیقه زودتر از شهاب حسینی وارد تئاتر شهر شده و از اتفاقات رخ داده چندان آگاهی نداشته است.

حواشی در حالی ادامه می‌یافت که شهاب حسینی در پاسخ به خبرنگار رادیو ایران تاکید کرد که مهسا همتی روابط عمومی گروه به او گفته است که همه در انتظار او هستند و این باز در شرایطی رخ داده که همتی سکوت کرده و اعلام نمی‌کند که او در ساعات اعتراض خبرنگاران حضور نداشته است و این سکوت به ادامه دلخوری‌ها و واکنش‌های عجیب حسینی منجر می‌شود.

شهاب حسینی همچنین در انتقاد به خبرنگار همبستگی مبنی بر اینکه هنوز نمایش را ندیده‌ایم و حتی اجازه حضورمان در زمان تمرین‌ها داده نشده است؛ لذا پرسشی برای پرسیدن از نمایش که هنوز ندیده‌ایم نداریم، با سکوت به مساله برخورد کرد و تاکید کرد حق با خبرنگاران است. این وضعیت منجر به آن شد که هیچ خبرنگار تئاتری از شهاب حسینی بابت نمایش‌اش پرسشی نپرسد.

شهاب حسینی پس از آغاز نشست با اشاره به اینکه جلسه رنگ و بوی دوستانه خود را از دست داده و به پرسش و پاسخ تبدیل شده است، توضیح داد: ما در کنار هم جمع شدیم تا به ارتقای فرهنگ و هنر کمک کنیم. هیچ کس از جنجال خوشش نمی‌آید.

در ادامه احمد ساعتچیان دستیار کارگردان نمایش در مورد شکل‌گیری اجرای نمایش عنوان کرد: ماجرای نمایش «اعتراف» به اواخر سال 90 بازمی‌گردد اما به طور جدی از سال گذشته درباره آن با شهاب صحبت کردیم و به این نتیجه رسیدیم تا متن اعتراف را به صحنه ببریم.

سپس حسینی عنوان کرد: این صحبت‌ها الان کاربردی نیستند، بهتر است به این بپردازیم که چرا بنده با این همه شرایط مالی و پیشنهادات با رقم‌های هنگفت امروز در تئاتر حضور پیدا کردم. جوابش این است، به دلیل اتفاق مهمی که متاسفانه در سینما کمتر اتفاق می‌افتد چون روح تجاری در کارها تعیین کننده شده و تبدیل به حالتی شده که باید مثل یک کارمند سرکار بروی و وقتی با هنر به شکل کارمندی برخورد شود ناقوس مرگش به صدا درمی‌آید. حضور در تئاتر در واقع تلاش برای بقا در حرفه‌ای است که با علاقه و عشق وارد آن شدم اما شرایط و باورهای موجود در مورد ساختار نمایشی، سینمایی و رسانه تصویری روح را اغنا نمی‌کند و آدم خوشحال نیست.

او با اشاره به آرزوی خلق اثری که ماندگاری داشته باشد، گفت: همیشه دوست داشتم اندیشه‌های امتحان‌شده گذشته را روی صحنه ببرم. این کار در سینما کمتر رخ می‌دهد دغدغه من در حرفه‌ام اقتباس بوده چون محصول تفکر کسانی است که قبلا اندیشیده‌اند و با رمان و قصه‌هایشان قبلاً امتحان خود را پس داده‌اند. اینکه تبی در سینما شکل گرفته که تعداد نویسنده‌ها و کارگردان‌ها بسیار زیاد شده بسیار موجب تعجب من می‌شود. مگر نویسندگی کار هر کسی است؟

مگر قلم گرفتن از عهده هرکسی برمی‌آید؟ قلم را خدا به آن قسم خورده چطور کسی می‌تواند آنقدر اعتماد به نفس داشته باشد که خود را نویسنده و کارگردان قلمداد کند. پس سهم نویسندگان قبلی چه می‌شود؟ چه کسی باید این متون را تصویر کند و به عنوان میراث به نسل بعدی بدهد. بنابراین همیشه این حسرت من بوده که چرا در فیلم‌هایم کمتر از اقتباس‌های مطرح دنیا استفاده شده است.

این بازیگر سینما و تئاتر ادامه داد: در 40 فیلمی که تاکنون بازی کرده‌ام فقط یکی از آنها اقتباسی بوده که از داستان گرداب صادق هدایت گرفته شده بود. معتقدم در تئاتر راحت‌تر می‌توان اقتباس کرد چراکه کار آزادتر است و مانع زیادی برای اقتباس وجود ندارد اما در سینما این امر با پیچیدگی‌هایی همراه است که صاحبان آثار تعامل درستی با این حرفه ندارند. حسینی در پاسخ به خبرنگار همبستگی که تئاتر چه جذابیت‌هایی داشت که شما را سمت خود کشانده گفت: به فضای تئاتر آمدم تا بتوانم نفس بکشم چون در سینما خفه می‌شوم. بهانه‌اش پیرو یک خواست و اندیشه بوده. در ئتاتر کرگدن یونسکو که قبلاً درتئاتر آن را اجرا کرده بودم ما به ازای بیرونی‌‌اش زیاد می‌دیدم در واقع این متن صدایم کرد در اثر مهمان ناخوانده اشمیت هم حس کردم موضوعش نیاز امروز جامعه است و همه این دلایل باعث شد که برای بار سوم کنار هم جمع شویم.

حسینی تصریح کرد: بیماری شوآف که گریبان همه را گرفته حال ما را بد کرده. با احمد ساعتچیان حرف زدیم و گفتیم کاری کنیم که بتوانیم نفس بکشیم. وقتی سریالی که بر اثر این متن نمایشی نوشته شده را دیدم حس کردم کمتر داستان اتفاق افتاده که آن را ببینم و بتوانم خودم را در آن جست‌وجو کنم. با این نمایش در واقع اول سوزنی به خودمان می‌زنیم و بعد جوالدوزی به جامعه.

کارگردان نمایش اعتراف با اشاره به محتوای این اثر گفت: همه‌اش به ریشه‌های تفکری و انسانی برمی‌گردد. کاری که انجام می‌شود در واقع اصل ماجرا را هدف قرار داده یعنی اندیشه و پندار. تمام کارهایی که انجام داده‌ام مانند فیلم ساکن طبقه وسط و کارهای دیگر و همین نمایش اعتراف همه از این جنس هستند و یک بخش مشترک دارند یعنی جست‌وجو برای حقیقت که اگر شناخته شود روی کنش و واکنش ما تاثیر خواهد گذاشت. همه چیز در اندیشه درست می‌شود ابتدا این باید اتفاق بیفتد تا بعداً بتوانیم لذت را به مخاطب انتقال دهیم.

حسینی در پاسخ به سوالی مبنی براینکه آیا قرار است فیلم دیگری بسازد، گفت: هنوز چیزی پیدا نشده که آدم را به بازی خودش دعوت کند. فیلمنامه ساکن طبقه وسط را 10 سال در اختیار داشتم و شاید برای ساخت فیلم بعدی‌ام هم 10 سال طول بکشد. با شرایط موجود ساخت فیلم سینمایی شرایط غریبی دارد. تهیه‌کننده در گذشته به کسی گفته می‌شد که خودش سرمایه فیلم را تامین کند اما الان تهیه‌کننده دنبال جذب سرمایه‌گذار است و این شرایط سختی است چون تعدادی از سرمایه‌گذاران فیلم‌ها که قلب تپنده فیلم‌ها هستند خاطره خوبی از سینما نداشتند.

این بازیگر و کارگردان ادامه داد: اکنون پیدا کردن سرمایه برای ساخت فیلم کار آسانی نیست چون تضمین ندارد که فیلمی که مجوز ساخت گرفته بتواند مجوز اکران هم بگیرد. سرمایه‌گذار باید روی بازگشت دو ساله سرمایه حساب کند اما راضی کردن سرمایه‌گذار برای حضور در تئاتر راحت‌تر است چون شرایطش مشخص‌تر است.

حسینی خاطرنشان کرد: در حالت کلی پیشنهادم به صاحبان سرمایه و برند همیشه این بوده که هر برندی موظف به ایفای سهم خود در شرایط فرهنگی و اجتماعی است. من به عنوان مصرف‌کننده موظف نیستم نوشیدنی یک برند را بخورم وقتی آن برند از فیلم و تئاتری حمایت نکرده است. به من پیشنهاد می‌کنند در ازای مبلغی بیا و تبلیغات روی بیلبورد را انجام بده درحالی که با این پول می‌شود چهار بلک باکس برای تئاتر ساخت که اسم آن برند هم رویش قرار بگیرد.

کارگردان نمایش اعتراف در بخش دیگری از صحبت‌هایش خاطرنشان کرد: تلاش کردم که تا یک هالیوود تئاتری راه بیندازیم و یک پردیس و تئاتری که به این کار مشغول باشد.

حسینی ادامه داد: کشور برای ما هزینه می‌کند تا به یک قد و قامتی برسیم و وقتی به جایی می‌رسیم بقیه کارها انجام وظیفه است. تا یک مرحله‌ای آرزوست اما از جایی دیگر اغناکننده نیست و حس می‌کنی که وارد دور باطل شدی. الگوی ذهنی من جبار باغچه‌بان است او در دوره‌ای که آموزش بچه‌های عادی هم با مشکل روبه رو بود به فکر تعلیم بچه‌های ناشنوا که آسیب‌پذیرتر بودند افتاد و مدرسه‌ای ساخت که امروز هم ماندگار است. این کارها برای من خیلی دلپذیر است.

او خاطرنشان کرد: من اگر مسیری را طی کردم و چند اتفاق خوب جهانی برایم افتاده است الان ظرفیتی برایم فراهم شده که با آن کارهای زیربنایی انجام دهم و موسس شرایطی باشم که ادامه پیدا کند. اگر در مورد ایجاد سالن و موسسه‌ای مختص تئاتر صحبت می‌کنم در کنارش کارگردانی، بازیگری یا مشاوره را هم اگر دعوت شوم و به آن عشقی داشته باشم، می‌پذیرم. کاش می‌شد در ازای هر پنج فست‌فود یک سینما تیک هم افتتاح می‌شد. من آدم ثروتمندی هستم و جزو 10 فرد ثروتمند این کشور اما این ثروت در حساب بانکی‌ام نیست بلکه دوستان خوبی است که در کنارشان می‌توانم کارهای خوبی انجام دهم.

شهاب حسینی همچنین با اشاره به انتخاب بازیگران این نمایش گفت: همه این انتخاب‌ها براساس یک نوستالژی درونی اتفاق افتاد. با همه این بازیگران و تیم اجرایی قبلاً حال غریبی را در جایی و برای اثری داشته‌ام و وقتی با این افراد کنار هم قرار می‌گیریم معتقدم می‌توانیم از هم انرژی بگیریم و حال خوب را به مخاطب برسانیم.

حسینی همچنین به معرفی صالح میرزاآقایی، مهدی بجستانی، نیما رییسی، شهرام ابراهیمی، میثاق زارع، مهران هاشمی، مهدی حسینی، سارا اسکندری، تنی آواکیان، فرنام حقیقت‌جو، فاطمه عرب‌کرمانی و غزاله نظر و نحوه آشنایی خود با آنها پرداخت. در این نشست همچنین مهدی سلسله از ضبط این نمایش خبر داد و گفت: برای

اولین بار نمایشی از ایران فیلمبرداری شده و با انعقاد قراردادهایی به صورت همزمان نمایش اعتراف در سینماهای تعدادی از کشورها اکران خواهد شد. احمد ساعتچیان نیز دراین نشست همچنین از برگزاری تور نمایشی برای اعتراف خبر داد و گفت: تور شهرستان‌های این نمایش پس از اتمام اجرا در تهران آغاز خواهد شد.