امروز 30 دی 1397 - ساعت 19:30
امیر ساعدی داران عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی

مراقب ترفندهای دشمنان باشیم

مراقب ترفندهای دشمنان باشیم امیر ساعدی داران عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی

چندی است که آمریکا در کنار متحدینش در منطقه خاورمیانه دست به نوشتن نمایشنامه ای علیه ایران زده است که بن سلمان ولیعهد کودتا گر عربستان و نتانیاهو نخست وزیر رژیم صهیونیستی از بازیگران اصلی آن هستند.

آنچه که نیکی هیلی در سازمان ملل نیز اجرا کرد بخشی از همین نمایش خطرناک است که به سادگی نمی توان از کنار آن گذشت.

نشان دادن قطعات موشکی که ادعا شده بود از سوی ایران به حوثی ها داده شده و نیکی هیلی همچون یک بازیگر خوب آنچنان سخنانی گفت که اگر این موشک به سمت اروپا شلیک شده بود چه می شد!؟تا شاید اندکی بر آنها نیز تاثیر گذاشته و خطر را نزدیک تر از آنچه هست نشان دهد.نمایشنامه ای که ناخودآگاه همه را به یاد بازی کالین پاول وزیر دفاع آمریکا قبل از حمله آمریکا به عراق می انداخت.آنجا که وزیر دفاع برای خواسته های جرج بوش در سازمان ملل با در دست داشتن لوله ای کوچک سعی داشت به اعضا بفهماند که عراق مسلح به تسلیحات شیمیایی از نوع سیاه زخم است.و چنان این نمایش نامه را حرفه ای بازی کرد که کمتر کسی در ذهنش این سئوال ایجاد شد که اگر به راستی آن لوله حاوی سیاه زخم بود آنرا به وزیر دفاع آمریکا می دادند؟ تا به همین سادگی آنرا حمل کند بی آنکه لحظه ای به واهمه افتادن یا شکستن یا هر اتفاق دیگری برود.در آنصورت با چه بحرانی در صحن شورای امنیت سازمان ملل مواجه می شدیم.

از این مباحث که بگذریم حتما مخالفان سیاست های ما در منطقه آرام نیستند و در حال برنامه ریزی برای منافع خود هستند،باید به نقش خودمان توجه کنیم.

آنچه مسلم است آمریکا و همپیمانانش به شدت در پی آن هستند تا در فضای روانی ایران تاثیر بگذارند.می خواهند روند سرمایه گذاری در ایران که اندکی شتاب گرفته است را متوقف کنند. می خواهند در دل مردم رعب ایجاد کنند و بازارهای کشور را در هراس نا امنی نگاه دارند. باید مراقب بود و در دام نیفتاد.متاسفانه مسئولین وقت زیادی را صرف پاسخ دهی هایی می کنند که بیشتر تاثیر داخلی دارد تا خارجی.نه اینکه در قبال این نمایش ها ساکت بنشینیم. اما نحوه پاسخ دهی ما و چگونگی برخورد مسئولین با این گفته ها تاثیر متفاوتی دارد.بخشی (و نه همه آن) از تلاطم هایی که در بازار ارز و طلا ایجاد شده است مربوط به همین احساس ناامنی و ترس از سرمایه گذاری های بلند مدت است.تا فضای کشور را به لحاظ سیاسی امن و آرام نکنیم اقتصاد آنگونه که باید شکل صحیح خود را بدست نخواهد آورد و هر روز در پی یک نمایش نامه دیگر بحرانی تازه می آید. نمایش هایی که هدف آنها بیش از آنکه جنبه عملیاتی داشته باشد جنبه روانی دارد.

دولت مردان باید این بازی را به گونه مناسبی مدیریت کنند و مردم را نسبت به ترفندهای دشمن آگاه سازند.